Δράση. Περιβάλλον Παιδεία Πολιτισμός
Δράση
 

"Θυσιάστε το Ελληνικό για 50 μικρότερα πάρκα"

Αναρτήθηκε 23/09/2010
Του/Της Λίνας Γιαννάρου

Ο ανεξάρτητος βουλευτής κ. Στέφανος Μάνος προτείνει μια ριζοσπαστική λύση για την αξιοποίηση του χώρου του πρώην αεροδρομίου, αποκαλώντας «παλαβομάρα» το υφιστάμενο σχέδιο για το Μητροπολιτικό Πάρκο. «Το Πάρκο του Ελληνικού θα είναι άχρηστο», λέει και υποστηρίζει την οικιστική αξιοποίηση μεγάλου μέρους του προκειμένου να κατασκευαστούν πολλά μικρότερα πάρκα σε όλη την πρωτεύουσα. «Αυτό θα αλλάξει πραγματικά τη ζωή στην Αθήνα».

«Ποιος θα ξεκινήσει από την Κυψέλη να πάει με τη συγκοινωνία στο Ελληνικό για την καθημερινή του βόλτα», σκέφτηκε ο ανεξάρτητος βουλευτής κ. Στέφανος Μάνος και πρότεινε, μέσω της «Καθημερινής», μια ριζοσπαστική λύση αξιοποίησης του χώρου του πρώην αεροδρομίου. «Τσιμέντο να γίνει», είπε, αλλά η «θυσία» μιας έκτασης μπορεί να σώσει την Αθήνα. Εν ολίγοις, πρότεινε την οικοδόμηση της μισής έκτασης του Ελληνικού με όρους προνομιακούς, ώστε να εξοικονομηθούν κονδύλια για τη δημιουργία μικρότερων πάρκων εντός του αστικού ιστού. Ο κ. Μάνος μίλησε στο ΟΙΚΟ για την ιδέα «που δεν θέλει τίποτα άλλο από κοινό νου».

Ξεσήκωσε αντιδράσεις η πρότασή σας για το Ελληνικό.

Οχι επισήμως. Κι αυτό είναι το πρόβλημα. Η βασική αντίρρηση -όσοι έχουν αντίρρηση- συνοψίζεται στην αντίληψη ότι «αυτά στην Ελλάδα δεν γίνονται». Αυτή τη λογική την απορρίπτω απολύτως. Θεωρώ ότι στην Ελλάδα όλα μπορούν να γίνουν, αρκεί να υπάρχουν οι άνθρωποι να τολμήσουν να τα κάνουν.

Υπάρχουν οι άνθρωποι να τολμήσουν να τα κάνουν;

Δυστυχώς όχι. Πρέπει να σας πω όμως το εξής: Πριν από 27 χρόνια, μείωσα τους συντελεστές δόμησης σε όλη την Ελλάδα. Στην Αθήνα οι μειώσεις ήταν δραματικές. Υπήρχαν άνθρωποι έτοιμοι να με δολοφονήσουν. Γιατί εκεί που ήταν να κτίσουν 10 ορόφους, μάθανε ότι θα κτίσουν έξι. Κι αυτό δεν αφορούσε μερικά τετράγωνα, αλλά όλη ανεξαιρέτως την Αθήνα. «Εθίγησαν» εκατοντάδες χιλιάδες. Κι όμως, και έγινε και έμεινε. Οτι θα ξεσηκωθούν οι θιγόμενοι, είναι αλήθεια. Δεν γίνεται ομελέτα χωρίς να σπάσεις αυγά. Οταν έγινε η απαλλοτρίωση των 16.000 στρεμμάτων στα Σπάτα για το αεροδρόμιο, υπήρχαν αντιδράσεις, αλλά έπρεπε να ξεπεραστούν. Η Αττική οδός περνάει από κατοικημένες περιοχές. Και σπίτια γκρεμίστηκαν και εργοστάσια για να γίνει ο δρόμος. Ολα αυτά δεν είναι εύκολα, αλλά έχουν γίνει και οφείλουν να ξαναγίνουν. Συζητούμε μονίμως για την αντίδραση και όχι για το όφελος. Εχετε παιδιά;

Οχι...

Οταν θα αποκτήσετε, και σας το εύχομαι, τι θα τα κάνετε;

Αν ρωτάτε αν θα τα πηγαίνω καθημερινά βόλτα στο Ελληνικό, μάλλον όχι.

Αυτό είναι βέβαιο. Αλλά τι θα τα κάνετε; Εχετε σκεφτεί ποτέ τι είναι η ζωή ενός μικρού παιδιού σε μια περιοχή που δεν έχει πουθενά κήπο; Ή ενός μεγάλης ηλικίας ανθρώπου που δεν μπορεί να περπατήσει στο πεζοδρόμιο στα χάλια τα οποία είναι και δεν έχει πού να πάει παρά μόνο στο καφενείο; Υπάρχουν κατηγορίες πολιτών στην πόλη που νιώθουν φυλακισμένοι. Είναι αδύνατον να πάνε οπουδήποτε. Αυτά είναι που θα άλλαζαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τη ζωή στην πόλη. Δεν είναι ούτε εύκολο ούτε φθηνό.

Τι προτείνετε λοιπόν;

Η πρότασή μου είναι το μισό Ελληνικό να μετατραπεί σε μια κηπούπολη όπου δεν υπάρχουν εμπορικές δραστηριότητες - ένα είδος Ψυχικού, Εκάλης, με αντίστοιχους όρους δόμησης. Αυτό σημαίνει ότι σε κάθε στρέμμα η δομημένη επιφάνεια θα είναι 200 τ.μ. Τα υπόλοιπα θα είναι κήποι. Επιπλέον, 1.000 στρέμματα από τα 5.500 να γίνουν πάρκο εξυπηρέτησης εκείνων που ζουν κοντά στο Ελληνικό, των κατοίκων της Αργυρούπολης, του Ελληνικού, του Αλίμου. Χίλια στρέμματα είναι πέντε εθνικοί κήποι, τεράστια έκταση. Η έκταση που θα γίνει οικόπεδα, θα είναι η ακριβότερη, πολυτιμότερη οικοπεδική έκταση σε όλη την Αττική. Και με τα δεδομένα των αξιών σήμερα, θα ξεπεράσει τα 4 δισ. ευρώ. Το θεωρώ πραγματική παλαβομάρα να σκέφτονται 4 δισ. ευρώ να τα πετάξουν από το παράθυρο για να κάνουν ένα άχρηστο πάρκο. Γιατί είναι άχρηστο να βάλεις ένα πάρκο επάνω στη θάλασσα -η οποία από μόνη της είναι ανάσα- στο οποίο για να το διασχίσεις θα χρειάζεται να διανύσεις δύο χιλιόμετρα. Οι άνθρωποι δεν είναι με τα συγκαλά τους. Το Central Park είναι στο κέντρο της Νέας Υόρκης. Το πλάτος του είναι στο μεγαλύτερό του σημείο 800 μέτρα. Το σημαντικότερο όμως στην πρότασή μου είναι να χρησιμοποιηθούν τα λεφτά για να γίνουν πάρα πολλοί κήποι μέσα στην Αθήνα. Με αυτά τα λεφτά μπορούν να γίνουν 50 κήποι των 50 στρεμμάτων. Αυτό πιστεύω θα άλλαζε τη ζωή της Αθήνας. Το πάρκο χρειάζεται κάτω από την πολυκατοικία.

Χρειαζόμαστε τα λεφτά από το Ελληνικό για να αλλάξουμε τη ζωή στην Αθήνα;

Μα το ποσό είναι αστρονομικό. Αρκεί να σκεφτείτε ότι ο προϋπολογισμός του κράτους είναι 10 δισ. ευρώ.

Από την άλλη νομιμοποιεί το επιχείρημα ότι «δεν έχουμε πράσινο γιατί δεν έχουμε λεφτά». Οι δήμοι δεν έχουν το οπλοστάσιο να απαλλοτριώσουν εκτάσεις;

Το έχουν. Δεν το κάνουν λόγω πολιτικού κόστους. Η νομοθεσία λέει ότι ένα μέρος της δαπάνης απαλλοτρίωσης την επωμίζονται οι ωφελούμενοι. Δηλαδή, αν εγώ σου κατεδαφίσω την πολυκατοικία, εσύ αποκτάς αξία και καλείσαι να συμμετάσχεις στη δαπάνη. Τα λεφτά όμως για τα οποία μιλάμε στο Ελληνικό είναι «χοντρά» λεφτά. Αυτού του είδους οι ευκαιρίες δεν παρουσιάζονται σχεδόν ποτέ! Επιπλέον, είναι υποκριτικός ο ισχυρισμός αυτός. Ο Υμηττός, που δεν χρειάζεται απαλλοτρίωση, κάηκε και οικοπεδοποιείται.

Ποιος όμως να πιστέψει ότι μια τέτοια πρόταση θα υλοποιηθεί, όταν βλέπουμε ότι τα υφιστάμενα πάρκα είτε μαραζώνουν είτε κατατρώγονται.

Πράγματι. Κανείς δεν ενδιαφέρεται. Ο καθένας κοιτάει την πάρτη του. Είχα γράψει στον Σημίτη παλιά και τώρα στον Καραμανλή και τους έλεγα ότι, αντί να έκαναν όλες τις δήθεν μεταρρυθμίσεις, με αυτό θα έμεναν στην ιστορία. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ξήλωσε το τραμ και το θυμούνται ακόμα. Τον Εθνικό Κήπο τον έκανε η Βασίλισσα Αμαλία και τη θυμούνται γι' αυτό. Αν κάποιος έκανε αυτή τη δουλειά στην Αθήνα, θα έμενε στην ιστορία.

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε: Καθημερινή


‹ Επιστροφή



Δράση Θέσεις MediaKit
Συντελεστές Όροι χρήσης & πολιτική απορρήτου © Copyright Δράση 2013