Δράση. Περιβάλλον Παιδεία Πολιτισμός
Δράση
 

Όπισθεν, ολοταχώς

Αναρτήθηκε 03/12/2015
Του/Της Αριστοτέλη Αιβαλιώτη

Ο κίνδυνος να εξοριστεί η Ελλάδα από τη συνθήκη Σένγκεν είναι υπαρκτός, από ότι αποκαλύπτουν δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, αλλά και πληροφορίες από το περιβάλλον του καθ’ ύλη αρμοδίου Επιτρόπου της Ε.Ε.

Όχι ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά για να τον αποφύγουμε. Θα μπορούσαμε ασφαλώς, αν θέλαμε. Η πίεση πολλών στην Ε.Ε. είναι σε μεγάλο βαθμό υποκριτική, αφού ξεχνάει εύκολα και βολικά ότι τα θαλάσσια σύνορα μας δεν είναι δυνατόν να σφραγιστούν, παρά μόνο αν πνίγουμε και πυροβολούμε τους πρόσφυγες, ενώ παράλληλα δεν μπορούμε να φυλακίσουμε εδώ τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, αφού δεν θέλουν οι ίδιοι να μείνουν, παρά μόνο αν φτιάξουμε στρατόπεδα συγκέντρωσης επιπέδου «Νταχάου». Ωστόσο στην υποκριτική πίεση θα μπορούσαμε να προσφέρουμε μία, ενδεχομένως εξίσου υποκριτική, συνεργασία για τον έλεγχο των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών όπως τον εννοούν αυτοί που διαμαρτύρονται.

Θα έπρεπε να φερθούμε έτσι. Αλλά δεν το κάνουμε.

Ο λόγος είναι ότι, όπως αποδεικνύει και η καμπάνια διαφόρων στον ΣΥΡΙΖΑ, ότι η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για τη διατήρηση της Ελλάδας στη ζώνη Σένγκεν.

Η στάση της κινείται ανάμεσα στην υποβάθμιση του θέματος («Η Ελλάδα δεν έχει σύνορα με τις χώρες Σένγκεν»), μέχρι και τη σκοτεινή ικανοποίηση που θα συμμεριστούμε τους ελέγχους εξόδου/εισόδου με τους πρόσφυγες και μετανάστες από τις άλλες χώρες της Ε.Ε.

Η Συνθήκη Σένγκεν είναι κάτι πολύ ευρύτερο, πολύ πιο φιλόδοξο, από την τυπική χρήση ή αχρηστία των διαβατηρίων, συνδέεται με την πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, αλλά και με την πολυπόθητη έννοια της απελευθέρωσης των δημιουργικών μέσων των ευρωπαϊκών κοινωνιών, της ελεύθερης κυκλοφορίας των ανθρώπων.

Η εγκατάσταση ενός συστήματος ελέγχων των ροών, των Ελλήνων πια, που θέλουν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, βολεύει μια χαρά τους γενικούς σχεδιασμούς της σημερινής κυβέρνησης για έλεγχο των πάντων, γενικώς. Μπορεί να συνδυαστεί με τα άλλα μέτρα ελέγχου που εγκατέστησε ή θέλει να εγκαταστήσει η κυβέρνηση: Τον έλεγχο κεφαλαίων, την άρση του τραπεζικού απορρήτου, αλλά και την καινούρια φενάκη του «περιουσιολογίου», όπου δήθεν αν δεν καταγράψεις τα μαλλιά της κεφαλής σου, θα καταντήσεις φαλακρός…

‘Ίσως σε αυτούς τους σχεδιασμούς συμμετέχουν και ξένοι «φίλοι» μας.

Ο Όργουελ θα ήταν υπερήφανος που κάποιοι, μετά από πολλά χρόνια, βρήκαν έμπνευση από αυτά που έγραψε για την «Κοινωνία του Μεγάλου Αδελφού». Εκείνος μπορεί να τα έγραψε για να καταγγείλει και να σατιρίσει φαινόμενα της εποχής του, άλλοι όμως, όπως φαίνεται, βρήκαν εύλογο να τα αντιγράψουν.

Δεν σημαίνει ότι οι σχεδιασμοί όλων έχουν αυτήν τη σκοτεινή χροιά, είμαι σίγουρος ότι όλα γίνονται με «καλές προθέσεις». Το αποτέλεσμα όμως είναι αυτό που μετράει, συνδυαστικά.

Κοινωνία ελέγχων ονειρεύονται πολλοί.

Αλλά δεν θα το καταφέρουν στο τέλος, είμαι απολύτως βέβαιος.

Του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει…

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε: www.liberal.gr


‹ Επιστροφή



Δράση Θέσεις MediaKit
Συντελεστές Όροι χρήσης & πολιτική απορρήτου © Copyright Δράση 2013