Δράση. Περιβάλλον Παιδεία Πολιτισμός
Δράση
 

Το μέγεθος μετράει...

Αναρτήθηκε 10/07/2018
Του/Της Αριστοτέλη Αιβαλιώτη

Κατά την τελευταία επίσκεψη μου στο νησί συνάντησα στο πλοίο παλαιό φίλο που ασχολείται με την οινοποιϊα. Ενδιαφέρθηκα να ρωτήσω πως πάει, αφού θεωρείται ο μεγαλύτερος στο νησί, με συνεχείς προσπάθειες να βγάλει το προϊόν του πέρα από την τοπική αγορά. «Παλεύουμε, μου απάντησε, τώρα προσπαθούμε να δειγματίσουμε στην Γαλλία, αφού αν τα καταφέρουμε εκεί θα τα καταφέρουμε παντού. Έχουμε όμως ένα πρόβλημα, αφού οι ξένοι μας ζητούν, ανάμεσα στα άλλα, και ποσότητες που δεν έχουμε».

Ο συγκεκριμένος εμφιαλώνει 20 χιλιάδες μπουκάλια. Στην συνέχεια μου ανέφερε ότι ένας Τούρκος οινοποιός ενδιαφέρθηκε να έλθει επίσκεψη στο οινοποιείο του στο νησί, εμφιαλώνει την ίδια ποικιλία κρασιού απέναντι. Εμφιαλώνει όμως 1 εκατομμύριο μπουκάλια. (Εξάγει βεβαίως και στην Γαλλία.)

Τέτοιες ιστορίες ακούει κανείς καθημερινά. Η ελληνική παραγωγή, αγροτική ή βιομηχανική, όσο ποιοτική και άρτια και αν είναι, είναι πολυδιασπασμένη σε μυριάδες μικρές επιχειρήσεις. Την στιγμή που σε όλον τον κόσμο τα δίκτυα διανομής και διάθεσης προϊόντων και υπηρεσιών συγκεντρώνονται εμείς επιμένουμε σε μικρές μονάδες που δεν μπορούν να συνομιλήσουν μαζί τους, τουλάχιστον μαζικά. Λόγω, κυρίως, μεγέθους.

Αν και η ελληνική επιχειρηματικότητα συνίσταται σε εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, μόνο 7 χιλιάδες έχουν μέγεθος τζίρου μεγαλύτερο του εκατομμυρίου ετησίως, ενώ το κρίσιμο μέγεθος που μπορεί να υποστηρίξει εξωστρέφεια, εξαγωγές, καινοτομία και πλήρη συμμόρφωση στο θεσμικό περιβάλλον το έχουν λιγότερες από 200.

Η πολυδιάσπαση αυτή έχει τις ρίζες της στην μακρόχρονη θεσμική παράδοση των μικρών οικογενειακών δικτύων, στην θεσμική εύνοια των μικρών επιχειρήσεων απέναντι στις μεγάλες, αλλά και στο ιδεολόγημα των «μικρομεσαίων», των οποίων η αξιακή εξύψωση μετά την μεταπολίτευση ήταν (και είναι) αντανάκλαση του κυρίαρχου ιδεολογικού ρεύματος των πολλών τελευταίων ετών.

Έτσι όμως δεν πάμε μακριά. Την στιγμή που όλοι ελπίζουν σε μία αναπτυξιακή έκρηξη για να ξεπεράσουμε την κρίση, που όλοι ορκίζονται στην εξωστρέφεια και την καινοτομία, είναι φανερό ότι πρέπει να αντιστρέψουμε την πεπατημένη και να επηρεάσουμε την μεγέθυνση των επιχειρήσεων, ανατρέποντας το ιδεολόγημα των «μικρομεσαίων» και εισάγοντας ένα νέο, εκείνο του μεγάλου μεγέθους. Γιατί αναπτυξιακή έκρηξη σαν την παλιά, πριν την κρίση, όπου το 70% των επενδύσεων ήταν κατασκευές, και μάλιστα κατασκευές κατοικιών, δεν πρόκειται να μας προκύψει ξανά γρήγορα.

Αλλαγή παραγωγικού προτύπου για την Ελλάδα, είναι η νέα καραμέλα που όλοι επαναλαμβάνουν. Ιδού.

Η δημιουργία μεγάλου μεγέθους δεν θα έλθει από τον ουρανό. Μπορεί μόνο να συμβεί γρήγορα αν δημιουργήσουμε πολύ ισχυρά κίνητρα, οικονομικά, φορολογικά, θεσμικά, που να οδηγούν ορθολογικά τις επιχειρήσεις να συνεργαστούν είτε μέσω συγχωνεύσεων είτε μέσω κοινοπρακτικών σχημάτων (clustering, αλυσίδες αξίας). Τα κίνητρα αυτά πρέπει να είναι γενναία και ισχυρά προκειμένου να υπερνικηθούν οι αναμενόμενες αντιστάσεις λόγω της θεμελιωμένης αρνητικής νοοτροπίας των επιχειρηματιών στην συνεργασία με τους ομοίους τους. Αρνητική νοοτροπία που έχει κτιστεί από την μακρόχρονη έλλειψη αμοιβαίας εμπιστοσύνης στην κοινωνία μας.

Η μεγέθυνση μέσω της συνεργασίας είναι ο μόνος σύντομος δρόμος για να έχουμε μία βιώσιμη αναπτυξιακή έκρηξη.

Περιττό να πούμε ότι περιμένουμε μία επόμενη κυβέρνηση να το κατανοήσει αυτό...

 

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε: Φιλελεύθερος


‹ Επιστροφή



Δράση Θέσεις MediaKit
Συντελεστές Όροι χρήσης & πολιτική απορρήτου © Copyright Δράση 2013