Σε λάθος δρόμο η φορολογία

Στο πρόσφατο ιδρυτικό της συνέδριο η ΔΡΑΣΗ προσδιόρισε την πολιτική της σε ό,τι αφορά τη φορολογική πολιτική ως εξής:

• Δραστική μείωση των φόρων στην εργασία, ώστε να αποτελέσει κίνητρο για την γενικότερη αναπτυξιακή προσπάθεια.

• Δραστική μείωση της φορολογίας επιχειρηματικής δράσης (εισοδήματος).

• Έμφαση στους φόρους κατανάλωσης και στους «πράσινους» φόρους. Οι φόροι κατανάλωσης πρέπει να εξισωθούν με τους υψηλότερους ισχύοντες στην Ευρώπη, τόσο όσον αφορά το ΦΠΑ, όσο και τους φόρους καυσίμων, ποτών και τσιγάρων.

• Καθιέρωση ενός απλού τέλους ακινήτου περιουσίας, το οποίο θα επιβαρύνει όλα τα εντός σχεδίου ακίνητα ως ανταπόδοση των κρατικών υποδομών και υπηρεσιών.

• Πλην του ανταποδοτικού τέλους, κατάργηση όλων ανεξαιρέτως των φόρων που βαρύνουν την κατοχή ακίνητης περιουσίας.

• Καθιέρωση φόρου υπεραξίας τόσο για τις κινητές αξίες όσο και τα ακίνητα με βάση την γενική κλίμακα, με παράλληλο συμψηφισμό ζημιών.

• Φορολόγηση όλων των εισοδημάτων με όμοιο τρόπο, στην γενική κλίμακα και κατάργηση κάθε φοροαπαλλαγής η ειδικού τρόπου φορολόγησης.

• Κατάργηση όλων των φόρων υπέρ τρίτων.
   
• Υιοθέτηση αντικειμενικών τεκμηρίων διαβίωσης για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και καθιέρωση πόθεν έσχες για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους με ελεγκτικό αντικείμενο (εφοριακούς, πολεοδομίες κοκ).

Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να κατατεθεί το φορολογικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης που - στη τελευταία από τις πολλές εκδοχές που έγιναν γνωστές με τη μέθοδο των διαρροών  από το Υπουργείο Οικονομικών – προβλέπει την άκριτη εισαγωγή νέας κλίμακας 45% για τα εισοδήματα άνω των 100.000 ευρώ και ΦΜΑΠ 2% για ακίνητη περιουσία μεγαλύτερη των 5 εκ. ευρώ.

Η φορολογική πολιτική δεν πρέπει να ικανοποιεί ιδεολογικές προκαταλήψεις (να τιμωρεί π.χ. τους έχοντες και κατέχοντες – παρεμπιπτόντως ποτέ δεν μας έχει η κυβέρνηση ποιοι και πόσοι είναι οι έχοντες και κατέχοντες) ούτε να ικανοποιεί τον ψυχισμό του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ κ. Παπουτσή, αλλά να δημιουργεί τις προϋποθέσεις άνετης κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών του Δημοσίου.

Κατά τη δική μου άποψη η κυβερνητική προσέγγιση στο ζήτημα της φορολογίας εισοδήματος είναι σε λάθος δρόμο. Ενώ μπορεί τον πρώτο χρόνο (πριν προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα οι φορολογούμενοι) να εισπραχτούν μεγαλύτερα ποσά στα επόμενα χρόνια τα έσοδα θα μειωθούν. Επειδή μάλιστα έχουμε μπει σε ευρωπαϊκή επιτήρηση που μας ζητά να είμαστε συγκεκριμένοι πολύ θα ήθελα να δημοσιοποιήσει ο κ. Παπακωνσταντίνου πόσοι δήλωσαν εισόδημα άνω των 100.000 το 2008 και το 2009 για να μπορέσουμε να διαπιστώσουμε πόσοι θα δηλώσουν το 2010, 2011, 2012 και 2013. Δεδομένου ότι εφεξής στο εισόδημα θα προστεθούν και μέχρι σήμερα αυτοτελώς φορολογούμενα ποσά, θα πρέπει να προστεθούν στο εισόδημα του 2008 και το 2009 και τα εισοδήματα αυτά προκειμένου η σύγκριση να είναι σωστή.

Πιστεύω ότι η χαμηλή φορολόγηση της εργασίας αποτελεί το καλύτερο κίνητρο για περισσότερη δουλειά που είναι ο υγιέστερος τρόπος αύξησης της παραγωγικότητας που με τη σειρά της θα ενισχύσει την ανάπτυξη.

Ο ΦΜΑΠ είναι ένας απαράδεκτα άδικος και προκλητικά μοχθηρός φόρος. Είναι ένας φόρος που μπορεί να προκαλέσει μεγάλη βλάβη στην αναπτυξιακή προσπάθεια της Ελλάδας.

Ένα φορολογικό σύστημα πρέπει να έχει σταθερότητα. Πρέπει να επιτρέπει στον φορολογούμενο και στον επενδυτή να προβλέπει την  μελλοντική του εξέλιξη. Ο ΦΜΑΠ στηρίζεται στις αντικειμενικές αξίες που ορίζονται τελείως αυθαίρετα από τον Υπουργό Οικονομικών όποτε αυτός αυθαίρετα αποφασίσει. Λέγεται, χωρίς να διαψεύδεται, ότι οι αντικειμενικές αξίες θα αυξηθούν κατά 30%. Γιατί; αυξήθηκαν τόσο οι πραγματικές; Και γιατί σε ορισμένες περιοχές οι αντικειμενικές αξίες αντιστοιχούν στο 90% των πραγματικών και σε άλλες στο 10%;

Οι πραγματικές αξίες των ακινήτων σε πολλές περιοχές της χώρας έχουν εκατονταπλασιαστεί τα τελευταία 50 χρόνια. Η κατοχή ακινήτου σε περιοχή υψηλής αντικειμενικής αξίας δεν είναι δηλωτική της φοροδοτικής ικανότητας του ιδιοκτήτη. Αν η αγορά είναι πρόσφατη, τότε προφανώς ο ιδιοκτήτης μάλλον έχει τέτοια ικανότητα. Αν όμως είναι παλαιά, τότε η φοροδοτική ικανότητα του ιδιοκτήτη μπορεί να βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με τον επιβαλλόμενο ΦΜΑΠ.

Μπορεί οι υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών να έπεισαν τον Υπουργό ότι με τη φορολογία της μεγάλης ακίνητης περιουσίας θα πιαστούν ‘οι έχοντες και κατέχοντες’ που φοροδιαφεύγουν. Για να συγκαλυφτεί δηλαδή η ανικανότητα των φορολογικών υπηρεσιών να κάνουν στοιχειωδώς καλά τη δουλειά τους δεν διστάζουν να επιβάλλουν ένα νόμο διώκτη ξένων επενδύσεων και απολύτως άδικο απέναντι σε πάρα πολλούς φορολογούμενους. Όπως έγραψα παραπάνω θα ήταν πολύ πιο πρακτικό αλλά και δίκαιο και έντιμο να αναζητηθούν οι πρόσφατες αγορές ακινήτων υψηλής αξίας και να ζητηθεί από τους αγοραστές να δικαιολογηθεί η πηγή των χρημάτων.

Επειδή αμφιβάλλω ότι η κυβέρνηση θα υιοθετήσει τις απόψεις της ΔΡΑΣΗΣ και θα επιμείνει στην αναβίωση του ΦΜΑΠ (για να έχει να λέει ότι τουλάχιστον αυτό έμεινε από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις), θα τελειώσω με μια συγκεκριμένη πρόταση που ανταποκρίνεται σε παρόμοια ρύθμιση που πιστεύω ισχύει στη Γαλλία όπου και εκεί έχουν φόρο κατοχής ακίνητης περιουσίας.

Ο φόρος ακίνητης περιουσίας σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση περιορίζεται τόσο ώστε το άθροισμα φόρου εισοδήματος και φόρου ακίνητης περιουσίας να μην υπερβαίνει το 50% του δηλούμενου εισοδήματος.

Με την πρόταση εκλογικεύεται κάπως η κατάσταση και μετριάζονται οι δημευτικές συνέπειες που θα έχει για ορισμένες κατηγορίες φορολογουμένων η επαναφορά του ΦΜΑΠ. Και τι θα γίνει με τους φοροφυγάδες που δεν δηλώνουν το εισόδημα τους; Θα πρέπει να πιαστούν με τη διασταύρωση στοιχείων που υπάρχουν στο Υπουργείο Οικονομικών και κανείς δεν ενδιαφέρεται να ελέγξει. Και αφού πιαστούν να υποστούν τις προβλεπόμενες από το νόμο κυρώσεις.
 

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε: Εστία

‹ Επιστροφή